De onderzoekingen werden destijds aangevat om de gezondheid van de teeltmoeren in te schatten. Dat moest uiteraard gebeuren op een niet-destructieve manier en daarom werd de viruslast van de eitjes bepaald. Eerst nog waren het eitjes verzameld in het werksterbroed. Vanaf 2015 werd gekozen voor eitjes uit het darrenbroed omdat dit het achterliggende genetische onderzoek zou vergemakkelijken. In 2020 werden de onderzoeksresultaten gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Scientific Reports, en de conclusie was dat de viruslast in het ei genetisch bepaald wordt en dat het een indicator is voor de virus-resistentie van het volk. Sindsdien wordt de zgn. ‘suppressed in ovo virus infection’ (SOV) meegenomen als uitsluitingscriterium in het selectieprogramma met de Vlaamse imkers.
Financiering werd gevonden binnen het Vlaams Bijenteeltprogramma, waarbij het begeleidingscomité bestond uit de representatieve imkersverenigingen en expertisecentra. Omdat er grote interesse was binnen de Vlaamse imkerij voor die screening naar SOV, was de verderzetting gegarandeerd. Enkele jaren geleden heeft de Vlaamse overheid het Vlaams Bijenteeltprogramma omgeruild voor het Strategisch Plan Bijenteelt waarbij een grotere betrokkenheid van PC Bijen voorzien is en waar de subsidies worden toebedeeld via een proces van oproep en beoordeling door deskundigen. Deze eerder competitieve manier om de te financieren thema’s te bepalen, maakt dat de verderzetting van de SOV screening niet meer vanzelfsprekend was. En zo gebeurde ook. Het project met als doel het uniformiseren van de testprotocols, waarin ook de SOV screening vervat zat, werd uiteindelijk niet weerhouden bij de eerste oproep van het Strategisch Plan Bijenteelt. Bijgevolg viel de financiering weg en moest professor Dirk de Graaf met eigen middelen de uitvoering van de virustesten bekostigen. Een situatie die niet houdbaar werd, waardoor de screening naar virus-resistente volken uit de boot dreigde te vallen. De bestuurders van het VVCB vzw hebben geoordeeld dat dit niet mocht gebeuren en hebben de nodige financiële injectie gegeven om de continuïteit te kunnen garanderen. Het onderzoek maakt nu ook deel uit van het doctoraat van Emma Bossuyt en er werd afgesproken dat zij de effecten van jarenlang virusonderzoek in de Vlaamse kweekprogramma’s zal evalueren. Mogelijk krijgen we hierdoor betere inzichten in het nut ervan en kan dat als motivering worden gebruikt bij een volgende vraag voor financiering via het Strategisch Plan Bijenteelt.
